Geçenlerde bir arkadaşım belirli bir konuya hakim veya konu ile ilgili bir vasfı olmadığı halde konunun uzmanı, üstadı vb. gibi anılan insanların çoğaldığını, üstelik izleyici kitlesinin de içi boş kişilere veya başarısız işlere prim verdiği ve alkış tuttuğundan yakındı. Bu tür yakınmaları son zamanlarda çok duyduğum için müstehzi bir şekilde gülümsedim ve sık tekrarladığım bir tespiti söyledim: “Ne yaptığın değil, nasıl sattığın önemlidir.” (daha...

Hayatımın en zor zamanlarını yaşadığım ve sanırım hep nefretle anacağım yıl nihayet bitiyor ve ben ona elveda diyorum. Oysa 2008 biterken ne umutlar vadediyordu bana… “Elveda” kelimesini ve anlamını bu kadar seveceğim hiç aklıma gelmemişti. Yılbaşından, kutlama ve jargonlarından, yaklaşan doğum günü ve ömrümden bir yıl daha geçmesinin habercisi olarak pek hoşlandığım söylenemez. Ancak bu defa adeta hasretle bekliyorum bu yılın bitmesini. 2009′a dair söylenecek tek bir şey varsa o da beni “büyüten” bir yıl olduğudur. (daha...

“İlk aşkım olduğunu biliyormuydun.” dedi bana. “Biliyordum” dedim. “Ve hayatım boyunca herşeyi seninle kıyasladığımı?” diye devam etti. Durmasını söyledim ona, söylediklerinin içimi kanattığını… Ama o durmadı: Hayatım hep seni düşünmekle geçti mesela. Her şeyde biraz sen vardın. Her mutsuzluğumda seni düşünerek mutlu oldum. Çünkü ben kin gütmeyen biriyim. Kader deyip geçiyorum hep… Ama kimseyi senin yerine koyamadım. Sense bunu hiç bilemedin. Dayanamadım: “Sen hiç bir şey söylemedin ki! Bunları nereden...

Bembeyaz, tertemiz, ışıl ışıl bir gömleğinizin olduğunu düşünün. Üstüne bir leke yapıştığında hemen onu çıkarmak ve temizlemek için uğraş verirsiniz telaşla… Eğer önemsemezseniz, ikinci leke size hiç dokunmayacaktır. Bu boşvermişlik, başlardaki tertemiz gömleğin katrana dönüşene dek çirkefe bulanmasıyla sonuçlanır. Ruhumuz da aynen böyledir. Çocukluğumuzdaki o saf ve temiz iç dünyamızı sonraki yıllarda katrana dönüştüren şey, belki de onu ilk pislikle tanıştığında telaşlanıp temizlemekten imtina etmemizdir. (daha...

O’nu mutlaka görmek isteyeceksin bir gün, öyle veya böyle. Ne kadar “umurumda değil” desen de… Neden biliyor musun? Çünkü insanoğlunun yaşamasını sağlayan en önemli dürtü “merak”tır. Özellikle de “Nereden geldim ben, nasıl oldum?” gibi sorularının cevabını arar insan ömrü boyunca. Eninde sonunda senin de içinde bu merak uyanacak ve ona yenik düşeceksin. Onu bulacak ve görmek isteyeceksin. (daha...